Annað væri óviðeigandi.

Það er gott til þess að vita að gera megi ráð fyrir stuðningi Framsóknarmanna við tillögu Bjarna Ben ef að marka má Gunnar Braga Sveinsson.

 

Heift Ólínu kann ekki góðri lukku að stýra

Það er einungis Ólína og fylgismenn hennar sem eru ekki að skilja að málinu hefur þegar verið vísað frá Landsdómi í meginatriðum. Samkenndin sem Ólína ræðir um er því fyrst og fremst hennar eigin samkennd með fjármálaelítunni sem nú stjórnar þessu landi í umboði hennar flokks, Samfylkingarinnar.

En landinu er ekki hægt að stýra með heift og hatur að vopni.

Skoða frávísun á frávísun

Íslenska Mccarthy-stefnan

Satt best að segja þá hefur mér þótt rannsóknarskýrsla alþingis vera gríðarlega loftmikið verk. Eiginlega svo umfangsmikil er skýrslan að ég þekki engan sem hefur lesið hana í heild sinni. Þótt fjöldi starfsmanna nefndarinnar hafi verið umtalsverður þá breytir það ekki því að umfang verksins er gríðarlegt.

Þá eru gallar á verkinu. Sumir þeir sem fjallað er um í rannsóknarverkinu voru kallaðir fyrir, aðrir ekki og af einhverjum óuppgefnum ástæðum. Verkið var síðan gefið út áður en nefndin hafði unnið úr andmælum sem bárust nefndinni. Þá veit ég ekki til þess að nefndin hafi brugðist neitt sérstaklega við andmælum (tek við leiðréttingum á þessari staðhæfingu ef við á).

Stjórnarliðar sem og allir þeir sem vilja, nýta sér skýrsluna blygðunarlaust sem uppflettirit yfir það hverjir séu sekir eða saklausir um hina ýmsu glæpi eða yfirsjónir, allt stendur um það í skýrslunni sem telur ein 9 bindi. Leytið ei lengra.

Villurnar í skýrslunni eru án efa óteljandi, það segir sig sjálft. Þrátt fyrir virðingu þá sem maður ber fyrir framtaki þessu, þá er sú virðing ekki endilega til komin af góðu. Sjálfur álít ég verkið hættulegt.

Þá er það að síðustu mjög óeðlilegt að alþingi skuli sjálft hafa unnið alla þessa vinnu sem nú liggur til grundvallar málsókn (alþingis) á hendur Geir H. Haarde. Tækifærin sem ákærandi hefur með þessu móti til að móta málsgögnin, eru óteljandi einnig, í ofanálag við villurnar í verkinu. Þessi rannsóknaraðferð rýrir stórkostlega forsendur réttarhalda.

Að síðustu í þessum pistli, þá lýsi ég lítilsvirðingu minni fyrir þeim sem þráast við að halda þessari pólitísku Mccarthy-stefnu til streitu.

Kallaðir fyrir landsdóm

Sjóðum Geir, sjóðum Geir tralalallala

Ok, bíðum þangað til að meint brot verða fyrnd og stingum svo upp á að hin 3 verði ákærð líka, Geir til samlætis, af því þetta er svo kjánalegt mál. Ó já, sjóðum þau í potti bara. En látum Trójuhestana stinga upp á því. Síðan getum við tilkynnt að því miður sé málið bara fyrnt og of seint að bæta í Gúllassið.

Sjóðum Geir, sjóðum Geir.

Frumstæð viðhorf

Það er undarlegt viðhorf að ekki megi draga til baka ákæru á hendur Geir H. Haarde, vegna þess að vitnaleiðslur í málinu muni opinbera sekt einhverra annarra manna en Geirs sjálfs. Þetta er andstætt leikreglum réttarríkisins, nefnilega að kæra bara einhvern, í þeim tilgangi að rannsaka einhvern annan.

Þá eru menn eins og Björn Valur Gíslason að láta sig dreyma um sucker punch í þessum málarekstri, að Davíð eða Árni Mathiessen eða Björgvin G muni koma svo illa út úr vitnaleiðslum að þeir verði bara leiddir út í handa og fótajárnum.

En kerlingin Björn Valur vill helst ekki að málið komi til umræðu í sal alþingis enda kemur það illa við hann og félaga hans sem slógu fyrir neðan belti. Hver veit, kannske verður BV og félögum hans að ósk sinni og lömbin bara þagna.

En heilbrigðast væri nú fyrir Björn Val og liðsmenn VG að kynna sér eðlilegan framgang réttvísinnar undir lögum landsins, hann er ekki sá að fiska í drullugu vatni og ákæra bara einhvern, fyrir eitthvað sem kemur í ljós hvað er, fyrir rétti.

Hegðun liðsmanna VG og Hreyfingarinnar í landsdómsmálinu, er frumstæð, óboðleg og ólögleg. Þetta viljum við ekki hér á landi. Íslendingar eru ekki staddir í frönsku byltingunni og þótt sumir hafi reynt að stilla málum þannig upp, þá er mjög lítill minnihluti íslendinga hrifin af þeim tilburðum.

Evrópusamband þeirra Þorsteins og Gylfa

Þorsteinn Pálsson skrifar sína reglulegu grein fyrir Fréttablaðið og gerir gjaldmiðilsmál að umræðuefni sínu sem og áhyggjur sínar af gagnrýni á meintan ASÍ stuðning við ESB ferlið. Eins og fyrri daginn þá blandar Þorsteinn saman ólíkum spurningum og svarar þeim síðan sjálfur en orðalagið er með þeim hætti að lesandinn veit ekki almennilega hvorri spurningunni hann er að svara.

Þorsteinn hefur eins og flestir áhyggjur af hagstjórnarvanda Íslendinga sem ég held að allir geri sér grein fyrir að er á höndum ríkisstjórnarinnar, hálfpartinn er þó eins og að Þorsteinn sé að óska eftir frekari umræðu um ábyrgð Seðlabankans í málinu þar sem hann beinlínis auglýsir eftir rökum frá andstæðingum fyrrverandi stjórnar Seðlabankans.

Það myndi auðvelda þetta mat ef þeir sem stjórnuðu peningamálum þjóðarinnar á þessum árum viðurkenndu þau alvarlegu mistök sem þeir eru vændir um ef rökrétt ályktun er dregin af staðhæfingum þeirra sem ákafast vilja halda í krónuna. Vandinn er sá að þvert á móti telja þeir sig vera þá einu sem ekki gerðu mistök. Þó að stjórnendur Seðlabankans hafi ugglaust getað gert betur í ýmsum efnum hefur ekki verið sýnt fram á að þeir hafi gert þau afgerandi mistök að augljóst megi vera að þeir hefðu getað komið í veg fyrir innistæðulaust ris krónunnar og hrunið sem var eðlileg afleiðing af því. Kjarni málsins er sá að málsvarar krónunnar þurfa að rökstyðja að stjórnendur peningamálanna hefðu átt að ráða við þá markaðskrafta sem léku gjaldmiðilinn jafn grátt og raun ber vitni á opnum alþjóðlegum markaði og með hvaða ráðum. 

Þetta er allt mjög þversagnakenndur málflutningur hjá fyrrverandi forsætisráðherra og sem analysis þá er hann alls ekki boðlegur. Í leturbreytta textanum talar Þorsteinn um "stjórnendur peningamála" en ég ætla að ganga út frá því að hann eigi við ríkisstjórnina, sem hannar og gangsetur fjárlög, einnig fjármálaeftirlitið sem fer með eftirlitshlutverkið.

Peningastjórn er vissulega gagnrýnisverð hjá stjórn Seðlabankans, en þar sem að Þorsteinn er að enda við að segja;

Þó að stjórnendur Seðlabankans hafi ugglaust getað gert betur í ýmsum efnum hefur ekki verið sýnt fram á að þeir hafi gert þau afgerandi mistök að augljóst megi vera að þeir hefðu getað komið í veg fyrir innistæðulaust ris krónunnar og hrunið sem var eðlileg afleiðing af því.

Þannig að erfitt er er að henda reyður á ruglingslegum ritstíl Þorsteins Pálssonar, þetta er raunar hans vanalegi ritstíll, furðulega mótsagnakenndar þversagnir og orðaleikur sem fyllir alla greinina. Að þessu sögðu þá fjallar greinin ekki um neitt sérstakt. Það er eins og að Þorsteini sé ætlað að fjalla um stefnuleysi stjórnmálaflokanna í gjaldmiðilsmálum en þegar horft er fram hjá þessum venjulegu uppgerðaráhyggjum af því að verið sé að færa auð úr vösum almennings sem Þorsteinn hefur þó aldrei verið í málssvari fyrir, frekar en Gylfi Arnbjörnsson, þá situr eftir máttlaust ritverk sem mætti missa sig.

Ákaflega lítil búbót verður fyrir Íslenskan verkalýð af inngöngu í Evrópusamband þeirra Þorsteins og Gylfa. Ávinningurinn verður fyrst og fremst banka og fjármálafyrirtækja og ýmissa stórfyrirtækja sem vilja vinna með Evru. Hagsveiflur verða jafnaðar ekki með sameiginlegri kjararýrnun í formi gengisfellinga heldur í formi uppsagna, launalækkanna og/eða launafrystingar. En Þorsteinn er ekki jafnaðarmaður frekar en Gylfi og sér hvorugur þeirra ástæðu til að hafa áhyggjur af atvinnuleysi, þeir virðast sætta sig við hækkað atvinnuleysi gegn velgengni fjármálafyrirtækja.

Þess vegna ættu hvorki Gylfi né Þorsteinn, að gera sér upp meðaumkun með Íslenskum verkalýð. Hér er pistill minn um Gylfa;

Seturétt á sambandsþingi ASÍ eiga samtals 290 þingfulltrúar

fös. 13.1.2012

Það reynir jafnan á þolinmæði mína að lesa pistil eftir Gylfa Arnbjörnsson forseta ASÍ. Gylfi hefur þráast við að láta fara fram könnun á stuðningi meðal félagsmanna ASÍ við ESB ferlið, en þess í stað vísar hann til þings ASÍ árið 2000 þar sem að samþykkt var víst "ályktun þar sem stjórnvöld voru hvött til þess að hefja undirbúning að því að sækja um aðild að ESB og upptöku evrunnar."

Að slíkri ályktun standa þó ekki nema formenn aðildarfélaga, þetta virðist vefjast fyrir Gylfa. Nefnilega að láta fara fram formlega könnun á raunverulegum stuðningi félagsmanna. Seturétt á sambandsþingi eiga samtals 290 þingfulltrúar og er það því öll dýrðin innan ASÍ.

Í Lögum ASí; VI. Kafli: Fulltrúakjör og atkvæðavægi segir;

"Aðildarsamtökin hafa ekki rétt til að senda fulltrúa til sambandsþings umfram það sem að framan greinir. Atkvæðisréttur fulltrúa sem ekki eru tilnefndir, eða mæta ekki til sambandsþings, fellur niður."

 

Seturétt á sambandsþingi ASÍ eiga samtals 290 þingfulltrúar

Það reynir jafnan á þolinmæði mína að lesa pistil eftir Gylfa Arnbjörnsson forseta ASÍ. Gylfi hefur þráast við að láta fara fram könnun á stuðningi meðal félagsmanna ASÍ við ESB ferlið, en þess í stað vísar hann til þings ASÍ árið 2000 þar sem að samþykkt var víst "ályktun þar sem stjórnvöld voru hvött til þess að hefja undirbúning að því að sækja um aðild að ESB og upptöku evrunnar."

Að slíkri ályktun standa þó ekki nema formenn aðildarfélaga, þetta virðist vefjast fyrir Gylfa. Nefnilega að láta fara fram formlega könnun á raunverulegum stuðningi félagsmanna. Seturétt á sambandsþingi eiga samtals 290 þingfulltrúar og er það því öll dýrðin innan ASÍ.

Í Lögum ASí; VI. Kafli: Fulltrúakjör og atkvæðavægi segir;

"Aðildarsamtökin hafa ekki rétt til að senda fulltrúa til sambandsþings umfram það sem að framan greinir. Atkvæðisréttur fulltrúa sem ekki eru tilnefndir, eða mæta ekki til sambandsþings, fellur niður."

Lækka Má bara niður í 250.000

Hverjum er ekki skítsama hvað þessi Már Guðmundsson er með í laun, þau eru bara allt of há nú þegar ef eitthvað er. Í guðana bænum ekki fara að hækka þau, nóg er nú samt. Það er svo sem ekki eins og maðurinn sé heilaskurðlæknir.

Getur sótt rétt sinn

Góðan daginn jafnaðarmenn

Það má lækka bæði alþingismenn og bankastjóra niður í 250.000 á mánuði enda eru þetta allt yfirlýstir jafnaðarmenn. Þetta er þá bara jafnaðarkaup og engin frekari laun fyrir nefndarsetu, enga ferðastyrki eða þess háttar, það má bara taka hjá þeim passann meðan þeir gegna starfinu svo þeir séu ekki að þvælast. Svo má láta þá fá frían síma á skrifstofu.

Þessir menn eiga einungis að gegna sínum störfum af faglegum metnaði og engu öðru. Svo má bara setja þá alla á Antabus.

Góðan daginn.

Flóðhestarnir í postulínsbúðinni

Ef þú ert með fjármálaráðherra í þínu kjördæmi þá getur þú látið leggja jarðgöng til að stytta þér 10 mínútna akstur. Hér í Reykjavík kemstu nánast ekkert á 10 mínútum. Þá eru einhverjir twittar hér í Reykjavík sem eru á móti því að götur séu saltaðar og sandur er verri því hann þarf að sópa.

Íslenskt réttarfar virkar þannig að ef þér leiðist einhver, þá kemur þú á fót sérstökum dómstól til að stúta viðkomandi. Þegar að allt fer í klessu þá skiptir út góðum borgarstjóra en setur grínista í staðin. Síðan getum við skattlagt peninga sem við eigum ekkert í, sérstaklega eru gamalmenni kjörin til þessa, þau taka ekkert á móti og svona.

Flóðhestarnir í postulínsbúðinni

Ísland er svona Gúrú-ríki, þar sem að reglulega sprettur upp einhver nýr gúrú. Nú er það Stefán Jón Hafstein, eina vikuna var Njörður P. Njarðvík á toppnum, Ragnar Önundarson var mjög heavy og aðra viku var Þorvaldur Gylfason majordomo, þá var það Gylfi nokkur Magnússon, gott ef að Sverrir Stormsker var ekki með lausnina eina vikuna og munið þið þegar talað var um Jóhönnu sjálfa nánast sem Maríu Theresu fyrir síðustu kosningar ?

En allt er þetta bull og eitthvert fiskerí eftir nýjum æðsta presti sem getur teymt okkur á asnaeyrum gegn um lífsins ólgusjó. Staðreyndin er að allt eru þetta bara blaðrarar og ekkert að marka það sem upp úr þeim vellur. Allt eru þetta meistarar í að tala skemmtilega og sannfærandi um eitthvað sem á sér enga stoð í þeirra eigin raunveruleika.

Sverrir er líklega skástur enda er hann ekki að reyna að gera alvöru úr blaðrinu eins og hinir sem ég taldi upp. Sverrir er ekki með neitt smjaður eða fagurgala. Reyndar eru þeir menn sem ég kann best við ekki með neinn fagurgala, enda veljast þeir ekki til áhrifa.